ΑΛΚΟΟΛ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ

Αποτελεί κοινή συνείδηση πως η χρήση οινοπνευματωδών ποτών έχει δημιουργήσει σε πολλές σύγχρονες κοινωνίες ιατρικά και κοινωνικά προβλήματα.

Για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων απασχολούνται εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο σε μια προσπάθεια όμως που έχει, κατά κύριο λόγο, χαρακτήρα αποκατάστασης των ζημιών που προκαλεί η χρήση του οινοπνεύματος. Το κόστος όλης αυτής της προσπάθειας για την αποκατάσταση των ζημιών παρουσιάζει ανοδική πορεία και σε πολλά κράτη έχει ξεπεράσει τα όρια του συναγερμού. Έτσι σήμερα αναγνωρίζεται πως η  λύση είναι η πρόληψη και γι’ αυτό πρέπει από τα ΜΜΕ να γίνεται με κάθε ευκαιρία  προσπάθεια πληροφόρησης του κοινού για τους κινδύνους του οινοπνεύματος. Η παράλληλη όμως διαφήμιση των οινοπνευματωδών ποτών από τα ίδια τα μέσα δημιουργεί σύγχυση μεταξύ αλήθειας και προπαγάνδας έτσι ώστε τα αποτελέσματα της ενημέρωσης να είναι πενιχρά. Αυτό ακριβώς αποτέλεσε και την αφορμή της δημοσίευσης του παρόντος άρθρου έτσι ώστε κάθε αναγνώστης του να κατανοήσει την αλήθεια για το αλκοόλ και έτσι η χρήση του οινοπνεύματος από τον ίδιο να γίνεται σε επίπεδο ατομικής ευθύνης.

Ιστορικά στοιχεία

Πολυτραγουδισμένος και πηγή για τραγούδι ο οίνος, και αυτό δεν είναι τυχαίο αφού είναι κυρίαρχος σε πλείστες όσες εκφάνσεις της ζωής μας. Από την θρησκευτική τελετουργία, τα συμπόσια της χαράς και του πόνου όπου ζητούμενο είναι η ψυχική ανάταση και η λύτρωση, μέχρι την απλότητα των καθημερινών γευμάτων όπου στόχος για τον άνθρωπο είναι η σωματική ενδυνάμωση. Σε καιρούς δύσκολους ο οίνος αποτέλεσε βασικό βοήθημα για την επιβίωση των πληθυσμών.   

 Το βασικό συστατικό όλων των οινοπνευματωδών ποτών είναι η αιθυλική αλκοόλη που αποτελεί προϊόν αλκοολικής ζύμωσης των υδατανθράκων.      Η χρήση των οινοπνευματούχων ποτών αποτελεί παραδεκτή κοινωνική συνήθεια που η έναρξη της τοποθετείται μέσα στα βάθη των αιώνων όπου και ξεκινάει η υποταγή του ανθρώπου στο οινόπνευμα. Το οινόπνευμα φαίνεται να έχει συντροφέψει τον άνθρωπο από τους προϊστορικούς χρόνους μέχρι σήμερα , σε ολόκληρη την ιστορία του πάνω στην γη. Χρησιμοποιήθηκε σαν θρεπτική ουσία για την παροχή ενέργειας, ως ευφραντικό, ορεξιογόνο, διεγερτικό, καταπραϋντικό, ηρεμιστικό , παυσίπονο, αναισθητικό, ναρκωτικό, παραισθησιογόνο, διευκολυντικό της κοινωνικής και της αντικοινωνικής συμπεριφοράς, της εκδήλωσης του θάρρους , του θράσους, της τόλμης και της γενναιότητας, τροφή της φαντασίας, της έμπνευσης και της ευφορίας.   Κάπου στις υπώρειες των λόφων του Ελάμ (σημερινό Ιράν) καλλιεργήθηκε η άμπελος και λίγο αργότερα έμαθε ο άνθρωπος να αντλεί από τον καρπό της τον κρυμμένο Θεό, που τον βοηθούσε να ανοίξει διάπλατα το παράθυρο της ψυχής του και να ανασύρει από εκεί χαρές και λύπες , κακίες και αγάπες. Η μαγεία του Διονύσου, με όποιο όνομα και αν λατρεύτηκε, απλώθηκε όλο και πιο δυτικά και όταν έφθασε στην θεοπλάστρια Ελλάδα, δημιούργησε τις αιμοδιψείς Μαινάδες και τους ακόρεστους Σάτυρους, αλλά γέννησε και το Θέατρο και πότισε τα Συμπόσια, σύμβολα άφθαρτα του καλού και του κακού που ξεχύνεται από το οινόπνευμα. 

    Η χρήση του αλκοόλ συνδέεται άρρηκτα με την εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού. Η μπύρα και το κρασί αποτελούν τα πρώτα οινοπνευματώδη που παρήχθησαν και καταναλώθηκαν συστηματικά. Αν και το πότε ακριβώς παρασκευάσθηκε η πρώτη μπύρα παραμένει άγνωστο, φαίνεται πως η χρήση της είχε διαδοθεί ευρέως στην Εγγύς Ανατολή μέχρι το 4000 π.Χ. Η πρώτη πάντως καταγεγραμμένη ιστορία της μπύρας εμφανίζεται γύρω στο 3400 πΧ.  από τους Σουμέριους στην Νότια Μεσοποταμία. Αποτελούσε μέρος της πολιτιστικής και θρησκευτικής ταυτότητος και σημείο αναφοράς στην κοινωνική ζωή της περιόδου εκείνης. Όπως και με την μπύρα, η προέλευση του οίνου χάνεται στους προϊστορικούς χρόνους. Η αρχή της οινοποιίας τοποθετείται στην νεολιθική περίοδο μεταξύ 9000 και 4000 π.Χ. στην οροσειρά Ζάγρος , στην περιοχή που αντιστοιχεί σήμερα στην Αρμενία και το Βόρειο Ιράν. Τρεις παράγοντες ευνόησαν την αρχή  της οινοπαραγωγής στην περιοχή,  η παρουσία της ευρασιατικής αμπέλου, Vitisviniferasylvestris, η ύπαρξη δημητριακών που αποτέλεσαν την διατροφική βάση των κοινοτήτων και γύρω στο 6000 π.Χ. η επινόηση της κεραμικής τέχνης που ήταν  απαραίτητη για την παρασκευή , την αποθήκευση και το σερβίρισμα του οίνου.  Από τον Ζάγρο, η γνώση της οινοποιίας εξαπλώθηκε δυτικά στην Ελλάδα και την Ανατολία και νότια μέσω του Λεβάντε (σύγχρονη Συρία, Λίβανος και Ισραήλ) στην Αίγυπτο. Στην ανατολική Μεσόγειο το κλήμα καλλιεργείτο ήδη στην Κρήτη από το 2500 π.Χ. και ενδεχομένως και στην ηπειρωτική Ελλάδα. Σύμφωνα με τον ιστορικό Θουκυδίδη, τον 5ο π.Χ. αιώνα, οι λαοί της Μεσογείου ξέφυγαν από την βαρβαρότητα όταν έμαθαν την καλλιέργεια της ελιάς και της αμπέλου. Οι Έλληνες ήταν οι πρώτοι που ανακάλυψαν και εφήρμοσαν επιστημονικές μεθόδους στην αμπελουργία και ως εκ τούτου οι πρώτοι που παρήγαγαν οίνο σε μεγάλη εμπορική κλίμακα.

    Το στοιχείο που διαχώριζε την αντίληψη των Ελλήνων για τον οίνο από τους άλλους πολιτισμούς ήταν η συνήθεια της αραίωσης του με νερό πριν την κατανάλωση (κεκραμμένος οίνος = κρασί). Η κατανάλωση αυτού του μείγματος στα πλαίσια ιδιωτικού δείπνου ή συμποσίου αποτελούσε το αποκορύφωμα της κοινωνικής εκλέπτυνσης. Αν και η πρώτη απόσταξη φαίνεται να έγινε από Έλληνες αλχημιστές στην Αλεξάνδρεια κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ. η σαφής απόδειξη για την απόσταξη προέρχεται από την σχολή των αλχημιστών του Σαλέρνο κατά τον 12ο αιώνα μ.Χ.

    Τα προβλήματα όμως από την χρήση του αλκοόλ εμφανίστηκαν από παλιά. Κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ. ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος σαν επίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως  αναφέρεται στις προβληματικές συμπεριφορές που προκαλούσε η ανεξέλεγκτη κατανάλωση αλκοόλ. 

    Στην Αγγλία η κατανάλωση του οινοπνεύματος έλαβε δραματική αύξηση μεταξύ 1800 και 1900, κυρίως υπό την μορφή του τζιν, ιδιαιτέρα από την εργατική τάξη που ερχόταν στον Λονδίνο για να βρει δουλειά στα εργοστάσια της εποχής. Η επιδημία αυτή της κατάχρησης του αλκοόλ , γνωστή και ως επιδημία τζιν, ονομάσθηκε από κάποιους ιστορικούς ως χρυσή εποχή της μέθης. Λόγω των δραματικών επιπτώσεων αυτής της κατάστασης το Βρετανικό κοινοβούλιο αναγκάσθηκε να ψηφήσει νόμους που έβαζαν περιορισμούς στην πώληση του τζιν και αύξησαν κατά πολύ την φορολογία του και κατά συνέπεια την τιμή πώλησης του.

     Στις ΗΠΑ η κυβέρνηση απαγόρευσε πλήρως την παραγωγή διακίνηση και εισαγωγή αλκοολούχων ποτών κατά την διάρκεια της περιόδου 1920-1933,  μέτρο που στην συνέχεια απεσύρθη για φορολογικούς λόγους .

Επιδημιολογικά στοιχεία

     Σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις του ΠΟΥ (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας) πάνω από 2 δισεκατομμύρια άτομα σε όλο τον κόσμο καταναλώνουν αλκοολούχα ποτά και 80 περίπου εκατομμύρια πάσχουν από διαταραχές λόγω του αλκοόλ.

     Η Ευρώπη αποτελεί την περιοχή στην οποία γίνεται η μεγαλύτερη κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών στον κόσμο δεδομένου ότι κάθε ενήλικας καταναλώνει κατά μέσο όρο  11 λίτρα καθαρής αλκοόλης το χρόνο, ποσότητα που είναι 2,5 φορές μεγαλύτερη από τον μέσο όρο κατανάλωσης στον υπόλοιπο κόσμο. 

    Στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι ο αριθμός των εξαρτημένων ατόμων ανέρχεται στις 300000 ενώ από πανελλήνια ερεύνα που έγινε σε μαθητές εφηβικής ηλικίας το 2010 προέκυψαν τα ακόλουθα συμπεράσματα.

  • Ένας στους τρεις 15χρόνους καταναλώνει κάποιο οινοπνευματώδες ποτό μια φορά την εβδομάδα
  • Ένα στα τέσσερα αγόρια και ένα στα πέντε  κορίτσια ηλικίας 15 ετών πίνουν σε κάθε συνηθισμένη έξοδο τουλάχιστον 3 ποτά.
  • Το 5,7% των 15χρονων αγοριών και το 2,3% των κοριτσιών της ίδιας ηλικίας ανέφεραν τουλάχιστον 3 περιστατικά μέθης τις τελευταίες 30 ημέρες.
  • Τα αγόρια πίνουν περισσότερο από τα κορίτσια ιδιαίτερα όσο αυξάνεται η συχνότητα και η ποσότητα που καταναλώνεται.
  • Δύο στους πέντε εφήβους ηλικίας 15 ετών έχουν μεθύσει τουλάχιστον μια φορά.

    Ανησυχητικό είναι τέλος το γεγονός ότι, σε σχέση με παλιότερα, τα τελευταία χρόνια έχει σημαντικά αυξηθεί το ποσοστό των 15χρονων μαθητών που καταναλώνουν οινοπνευματώδη ποτά σε εβδομαδιαία βάση.

Αλκοόλ και υγεία : Ποια η πραγματική τους σχέση

    Πριν από δύο χρόνια δημοσιεύτηκε μια αναφορά των κέντρων για τον έλεγχο και την πρόληψη των νοσημάτων στις ΗΠΑ σύμφωνα με την οποία η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ ενοχοποιείται για 1 στους 10 θανάτους ενηλίκων σε παραγωγική ηλικία. Οι κύριες αιτίες θανάτου ήταν τα νοσήματα του ήπατος με κύριο εκπρόσωπο την κίρρωση. Υπολογίζεται ότι για την πρόκληση ηπατικής βλάβης η ελαχίστη ποσότητα οινοπνεύματος που απαιτείται επί καθημερινής βάσεως είναι 80 grγια τον άνδρα και 40 gr  για την γυναίκα επί δέκα τουλάχιστον χρόνια. Άλλες σημαντικές αιτίες θανάτου από το οινόπνευμα είναι    διάφορες μορφές καρκίνου όπως του μαστού ή του γαστρεντερικού συστήματος (στόματος, φάρυγγος, οισοφάγου, ήπατος, παγκρέατος και παχέος εντέρου), νοσήματα του νευρικού ή του καρδιαγγειακού συστήματος. Επίσης σαν αιτίες θανάτου από το αλκοόλ ενοχοποιήθηκαν διαταραχές του αίματος (αναιμία, θρομβοπενία κλπ), ηλεκτρολυτικές διαταραχές (διαταραχές στο κάλιο, νάτριο, ασβέστιο, φωσφόρο) αλλά και δηλητηρίαση με αλκοόλ, εγκλήματα βίας και αυτοκινητιστικά ατυχήματα. Την ίδια εποχή, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) στην ετήσια αναφορά που εξέδωσε, υποστήριξε ότι δεν υπάρχει ελαχίστη  ποσότητα αλκοόλ που να θεωρείται ασφαλής, τουλάχιστον όσον αφορά στον κίνδυνο για τον καρκίνο. Αυτή η τελευταία επισήμανση σχετικά με την επίδραση του αλκοόλ στην ανάπτυξη του καρκίνου, είχε σαν αποτέλεσμα να δεχθεί ο ΠΟΥ  σφοδρή κριτική από την διεθνή επιστημονική κοινότητα που ενέχεται στην έρευνα για το αλκοόλ, σύμφωνα με την οποία η ήπια προς μέτρια κατανάλωση αλκοόλ όχι μόνο μειώνει την ολική θνησιμότητας αλλά συνήθως δεν σχετίζεται και με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου.

 Το Γαλλικό παράδοξο

    Όλα άρχισαν πριν από 20 και πλέον χρόνια όταν διαπιστώθηκε ότι οι Γάλλοι οι οποίοι σαν λαός γενικότερα κάνουν μεγαλύτερη χρήση  αλκοόλ και ιδιαίτερα κόκκινου κρασιού, παρουσίαζαν μικρότερη συχνότητα καρδιαγγειακών παθήσεων. Αυτή η παρατήρηση χαρακτηρίστηκε σαν «Γαλλικό παράδοξο».

    Μια φθινοπωρινή Κυριακή του 1991, ο παρουσιαστής της εκπομπής «60 Λεπτά» του αμερικανικού καναλιού CBS, κάλεσε τον Γάλλο ιατρικό ερευνητή και επιδημιολόγο Σερζ Ρενώ (Serge Renaud) που ήταν επικεφαλής του Εθνικού Γαλλικού Ινστιτούτου Υγείας και Ιατρικής Έρευνας να μιλήσει για το Γαλλικό Παράδοξο. Ο οικοδεσπότης ρώτησε τον καλεσμένο αν το κρασί παίζει κάποιο ρόλο και η βραδιά εξελίχθηκε στη μεγαλύτερη διαφήμιση που έγινε ποτέ στα ΜΜΕ για το αλκοόλ. Ο Ρενώ είπε ότι οι Γάλλοι έχουν λίγες καρδιακές προσβολές διότι καταναλώνουν την υψηλότερη ποσότητα κρασιού στον κόσμο και ότι το αλκοόλ είναι ένα από τα πλέον δραστικά φάρμακα που υπάρχουν για τον περιορισμό της θνησιμότητας από τη στεφανιαία νόσο. Πρόσθεσε ακόμα ότι ειδικά το κόκκινο κρασί έχει πολλά αντιοξειδωτικά. Τα ΜΜΕ έκαναν τα λόγια του Ρενώ ευρύτατα γνωστά στο αμερικανικό κοινό που άκουγε με έκπληξη ότι αυτό που θεωρούνταν τόσα χρόνια ως τοξίνη, μπορούσε να σώζει ζωές. Στις ΗΠΑ, το αλκοόλ αντιμετωπιζόταν πάντα αρνητικά είτε επρόκειτο για Τζακ Ντάνιελς είτε για κρασί και ο κόσμος προτιμούσε να πίνει αναψυκτικά τύπου «κόλα» στα γεύματά του. Μετά από αυτή την εκπομπή, οι πωλήσεις του κόκκινου κρασιού στα σουπερμάρκετ ανέβηκαν 40% μέσα σ’ ένα μήνα και οι εισαγωγείς δήλωσαν αδυναμία να ανταποκριθούν στη ζήτηση. Υπήρξαν όμως επιστημονικές αντιδράσεις και ζητήθηκε από τον Ρενώ να επιδείξει τα στοιχεία του. Λίγους μήνες αργότερα, ο Ρενώ μαζί με τον συνεργάτη του Μισέλ ντε Λορτζερίλ (Michel de Lorgeril), δημοσίευσαν την εργασία τους για το αλκοόλ. Τα στοιχεία προέρχονταν από τη δεκαετή μελέτη MONICA (MONItoring CArdiovascular) που περιελάμβανε 38 κέντρα σε 21 διαφορετικές χώρες τεσσάρων ηπείρων. Ήταν η μεγαλύτερη επιδημιολογική έρευνα που έγινε ποτέ για τις καρδιακές προσβολές και τα εγκεφαλικά, παρακολουθώντας χιλιάδες άτομα υπό την αιγίδα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Η μελέτη MONICA έδειξε ότι πράγματι οι Γάλλοι είχαν λιγότερους θανάτους από καρδιακές προσβολές Αναλύοντας τα στοιχεία που υπήρχαν για τη Γαλλία, οι Ρενώ και ντε Λορτζερίλ, παρατήρησαν ότι οι καρδιακές προσβολές είχαν στατιστική συσχέτιση με το κρασί. Έτσι οι Ρενώ και ντε Λορτζερίλ συμπέραναν ότι το Γαλλικό παράδοξο εξηγείται από την κατανάλωση κρασιού και ιδιαιτέρως του κόκκινου. Βέβαια η προστασία αυτή αφορούσε την χαμηλή προς μέτρια πρόσληψη του αλκοόλ χωρίς περιστασιακές βραδιές υπερβολικής κατανάλωσης και χαρακτηριζόταν από χαμηλό κίνδυνο για Σακχαρώδη διαβήτη, αγγειακό εγκεφαλικό, καρδιακή ανεπάρκεια και χαμηλή θνησιμότητα. Η έστω και περιστασιακά υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, μείωνε σε σημαντικό ποσοστό την ευεργετική επίδραση της χαμηλής και μέτριας πρόσληψης γιατί αύξανε σε σημαντικό ποσοστό τον κίνδυνο για πρώιμο θάνατο σε νέους ανθρώπους οι οποίοι συχνά δέχονται τις αρνητικές συνέπειες της οξείας δηλητηρίασης από αλκοόλ όπως είναι τα ατυχήματα, η βία και σοβαρά κοινωνικά προβλήματα. Θα ήθελα λοιπόν να τονίσω για μια ακόμη φορά, ότι σε κάθε περίπτωση το ιδανικό φαίνεται να είναι η καθημερινή χαμηλή προς μετρία λήψη αλκοόλ κατά την διάρκεια του δείπνου ενώ η συστηματικά μεγαλύτερη λήψη αλκοόλ είναι δραματικά χειρότερη οδηγούσα με την πάροδο του χρόνου σε πληθώρα προβλημάτων υγείας όπως αρτηριακή υπέρταση, κολπική μαρμαρυγή, μυοκαρδιοπάθεια, ισχαιμικά και αιμορραγικά εγκεφαλικά επεισόδια  κλπ Βέβαια σε αντίθεση με τα καρδιαγγειακά προβλήματα ή τα προβλήματα που προκαλεί το αλκοόλ από το ήπαρ, το αίμα, το νευρικό σύστημα κλπ, ο κίνδυνος για την πρόκληση καρκίνου παρουσιάζει σταθερή σχέση  με την λήψη του αλκοόλ και μάλιστα σε πολλές επιδημιολογικές μελέτες η σχέση αυτή ξεκινάει και με την λήψη πολύ χαμηλών ποσοτήτων αλκοόλ.

Όσο περισσότερο πίνει κάποιος, τόσο μεγαλύτερο κίνδυνο έχει, ενώ ακόμη και μικρές ποσότητες έχει αποδειχθεί σε μεταναλύσεις να είναι καρκινογόνες. Η αιθανόλη και το προϊόν μεταβολισμού της, η ακεταλδεύδη,  φαίνεται να είναι άμεσα τοξικές στο βλεννογόνο των οργάνων δια μέσου των οποίων περνούν. Ένα πολύ ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι ο συνδυασμός αλκοόλ και καπνίσματος , αν και για πολλούς είναι ιδιαίτερα ευχάριστος , ωστόσο  είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος αφού έχει αποδειχθεί ισχυρή συνεργική δράση σε μηχανισμούς καρκινογένεσης.

Πού βρίσκεται η αλήθεια

    Μετά από όλα αυτά που αναφέρθησαν παραπάνω προκύπτει το αμείλικτο ερώτημα. Αν κάποιος προσπαθήσει να συνδυάσει το καρδιαγγειακό όφελος που προκαλεί η μικρή κατανάλωση του οινοπνεύματος  με την ζημιά που προκαλεί αναφορικά με την ενισχυτική του δράση στην καρκινογένεση ποιο θα είναι το τελικό συμπέρασμα; Ασφαλή στοιχεία για μια τέτοια σύγκριση δεν φαίνεται να υπάρχουν αρκετά. Πολλές επιστημονικές δημοσιεύσεις  μιλούν  για τα καρδιαγγειακά οφέλη του αλκοόλ  αλλά παράλληλα και πολλές άλλες για τις βλαβερές του συνέπειες. Πού βρίσκεται η αλήθεια ; Τι πρέπει να συμβουλεύουμε αυτούς που μας ρωτούν πόσο μπορούν να πίνουν;   Είναι πιθανόν ότι δεν υπάρχει ασφαλές όριο όσο χαμηλή και αν είναι η κατανάλωση του οινοπνεύματος. Ο κίνδυνος υπάρχει πάντα και αυξάνει όσο μεγαλώνει η ποσότητα που καταναλίσκει κάποιος. Και εδώ θεωρώ ότι η σωστή απάντηση είναι η χρυσή τομή. Έτσι:

  • Οι  ασθενείς που πίνουν μικρή ποσότητα αλκοόλ και   ειδικά οι ηλικιωμένοι  δεν χρειάζεται να το διακόψουν εφόσον δεν έχουν άλλα προβλήματα υγείας σχετιζόμενα με το αλκοόλ. Η κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών είναι πολύ διαδεδομένη κοινωνική συνήθεια και δεν υπάρχει λόγος να συστήσουμε σ’ αυτούς  που πίνουν 1-2 ποτηράκια κρασί την ημέρα να το σταματήσουν εντελώς.
  •  Οι  ασθενείς που πάσχουν από τις σχετιζόμενες με το αλκοόλ ασθένειες θα πρέπει απαραιτήτως να λάβουν σαφείς οδηγίες για την διακοπή του.  Δεν είναι δυνατόν να έχει πειραγμένο το συκώτι π.χ. από το αλκοόλ και να πίνεις. Σ΄ αυτές τις περιπτώσεις ακόμη και η μυρωδιά του βλάπτει.
  • Οι ασθενείς που πίνουν μεγαλύτερες ποσότητες  αλκοόλ θα πρέπει να πεισθούν να το ελαττώσουν σημαντικά και να αρκούνται μόνο σε μικρή ποσότητα (1-2 ποτά την ημέρα). Ειδικά αυτοί που πάσχουν από Υπέρταση θα δουν την πίεσή τους να ελαττώνεται σημαντικά μέσα σε λίγες ημέρες.
  • Τέλος, στους ασθενείς που δεν πίνουν, η συμβουλή είναι να μην το αρχίσουν. Με βάση τα μέχρι τώρα δεδομένα δεν πρέπει να ευνοούμε την κατανάλωση του οινοπνεύματος σε ανθρώπους που δεν πίνουν με το αιτιολογικό ότι 1-2 ποτηράκια κρασί θα τους ωφελήσει. Όπως έχει γραφεί , με χαρακτηριστικό είναι αλήθεια τρόπο , η ημέρα που θα προσκομίσει ο άρρωστος την συνταγή του γιατρού στο κοντινό ουζερί αντί για το φαρμακείο , δεν έχει ακόμη φθάσει!

 Τι σημαίνει τώρα μικρή κατανάλωση αλκοόλ; Σαν τέτοια θεωρείται ένα ποτήρι του κρασιού κρασί ή ένα ποτήρι της μπύρας μπύρα ή ένα σφηνάκι ισχυρότερου αλκοολούχου ποτού για τις γυναίκες και περίπου διπλάσια ποσότητα για τους άνδρες. Η ποσότητα που περιέχεται σε ένα ποτήρι κρασί ή ένα ποτήρι μπύρας ή ένα σφηνάκι ισχυρότερου αλκοολούχου ποτού αντιστοιχεί σε 15 γραμμάρια αλκοόλ.

    Μην ξεχνάτε ότι η ζωή είναι σαν ένα ποτήρι κρασί, πρέπει κανείς να την γεύεται σιγά και λίγο-λίγο για να αναδεικνύεται όλη της η γεύση. 

Αλκοόλ και συμπεριφορά.

    Από όλα αυτά που είπαμε παραπάνω, προκύπτει ότι το οινόπνευμα αποτελεί μια πολυδύναμη ουσία η οποία δεν προσφέρει απλά θερμίδες στον ανθρώπινο οργανισμό (7 Kcal/gr) αλλά κατά κύριο λόγο επενεργεί σαν δραστική φαρμακευτική ουσία, με επιδράσεις τόσο στο σωματικό όσο και στο πνευματικό, ψυχικό και διανοητικό επίπεδο. Αυτές οι τελευταίες επιδράσεις θα μπορούσα να πω ότι είναι οι πιο σημαντικές αφού εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς τις ασύλληπτες προεκτάσεις και επιπτώσεις τους στην προσωπική ζωή του καθενός μας καθώς και στις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Οι επιδράσεις αυτές του αλκοόλ στην ψυχική, πνευματική και διανοητική σφαίρα αποτελούν συνέπεια της φυσικής επίδρασης του στο νευρικό σύστημα και συγκεκριμένα στο φλοιό του εγκεφάλου. Ο ακριβής μηχανισμός αυτής της επίδρασης δεν είναι επακριβώς γνωστός αλλά από τα αποτελέσματα συμπεραίνεται ότι σε γενικές γραμμές το οινόπνευμα περιορίζει είτε και καταργεί τις αναστολές όσον αφορά την συμπεριφορά του ατόμου, με αποτέλεσμα οι εκδηλώσεις να καθίστανται περισσότερο αυθόρμητες και δηλωτικές των πραγματικών προθέσεων και μύχιων επιδιώξεων του ατόμου. «Οίνος κάτοπτρον νοός» έλεγαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι. Αφού λοιπόν η επίδραση του οινοπνεύματος είναι τόσο σημαντική για την ζωή μας, ας δούμε με ποιο τρόπο μεταβολίζεται αυτό μέσα στον οργανισμό μας, με σκοπό να αξιοποιήσουμε αυτήν την γνώση για το καλό μας.  

 Μεταβολισμός του αλκοόλ

    Πρώτα από όλα πρέπει να γνωρίζουμε ότι ο βαθμός επίδρασης του αλκοόλ στον οργανισμό και ειδικά στο νευρικό σύστημα εξαρτάται από την συγκέντρωση του στα υγρά του σώματος και ειδικά στο αίμα. Με τη σειρά της αυτή η συγκέντρωση εξαρτάται  από τρεις κυρίως παράγοντες

  • από το ρυθμό απορρόφησης του οινοπνεύματος από το γαστρεντερικό σύστημα προς το αίμα.
  • από το όγκο του νερού του σώματος μέσα στο οποίον αραιώνεται μετά την απορρόφησή του από τον γαστρεντερικό σωλήνα.
  • από το ρυθμό μεταβολισμού του οινοπνεύματος σε άλλες μη τοξικές για το νευρικό σύστημα ουσίες.

Η απορρόφηση γίνεται από όλον σχεδόν τον πεπτικό σωλήνα και συγκεκριμένα από τον βλεννογόνο του στόματος, του φάρυγγα, του οισοφάγου, του στομάχου και του λεπτού εντέρου. Αυτή η απορρόφηση είναι παθητική και εξαρτάται κυρίως από την διαφορά συγκέντρωσης του οινοπνεύματος μεταξύ γαστρεντερικού σωλήνα και αίματος  που κυκλοφορεί μέσα στα τριχοειδή αγγεία του εντερικού τοιχώματος και από την ταχύτητα αυτής της κυκλοφορίας. Βέβαια η ταχύτερη απορρόφηση και κατά συνέπεια και το μεγαλύτερο ποσό οινοπνεύματος απορροφάται από το δωδεκαδάκτυλο και την νήστιδα και γι’ αυτό όσο ταχύτερα διοχετεύεται από το στομάχι στο 12/δακτυλο, τόσο πιο γρήγορα απορροφάται με συνέπεια την μεγαλύτερη συγκέντρωσή του στο αίμα και τα υπόλοιπα υγρά του σώματος. Εάν λοιπόν καθυστερήσει η κένωση του στόμαχου προς το έντερο, με άλλα λόγια αν καθυστερήσει η μεταφορά του οινοπνεύματος προς το έντερο, τότε η επενέργεια του οινοπνεύματος στο νευρικό σύστημα θα είναι πολύ ηπιότερη, κάτι το οποίον είναι και το επιθυμητά  Ο καλύτερος τρόπος για να γίνει είναι να πίνει κανείς μόνο με γεμάτο το στομάχι και ακόμη καλλίτερα πριν την λήψη οποιουδήποτε αλκοόλ να παίρνει μια μικρή ποσότητα λίπους  όπως είναι μια κουταλιά λάδι ή ένα κομμάτι βούτυρο. Όταν το λίπος είναι στο στομάχι έχει την ιδιότητα να καθυστερεί κατά πολύ την προώθηση του περιεχομένου του προς το λεπτό έντερο. Τούτο έχει σαν αποτέλεσμα να  περιορίζει σε μεγάλο βαθμό τον ρυθμό απορρόφησης του οινοπνεύματος προς το αίμα και κατά συνέπεια τον ρυθμό κατανομής του οινοπνεύματος στο νερό που υπάρχει μέσα και έξω από τα κύτταρα στους διαφόρους ιστούς και όργανα του σώματος. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι όσο πιο αργή είναι η κατανομή του οινοπνεύματος στο νερό του σώματος  και όσο πιο πολύ είναι το νερό αυτό, τόσο πιο μικρή θα είναι η συγκέντρωση του οινοπνεύματος και άρα τόσο ηπιότερη η επίδραση του στο νευρικό σύστημα και δη στον εγκέφαλο.    

    Συμπερασματικά λοιπόν θα μπορούσαμε να πούμε ότι όσο πιο αραιό είναι το οινόπνευμα μέσα στον γαστρεντερικό σωλήνα , τόσο βραδύτερα απορροφάται και τόσο πιο ήπια είναι η επίδρασή του. Και αυτό βέβαια δεν είναι καινούργια γνώση αφού και οι Αρχαίοι Έλληνες , όπως ανεφέρθη προηγούμενα, έκαναν στα συμπόσιά τους χρήση του κεκραμμένου οίνου δηλ αραίωναν το κρασί με νερό για να μπορούν να πίνουν περισσότερη ποσότητα στις ατέλειωτες ώρες των συμποσίων τους. Έτσι όταν πίνουμε μπύρα που έχει περιεκτικότητα σε οινόπνευμα περίπου 5%,  η απορρόφηση του οινοπνεύματος γίνεται με βραδύτερο ρυθμό  από ότι στην περίπτωση που πίνουμε κρασί (η περιεκτικότητα  του οποίου σε οινόπνευμα είναι 10-12%)  ή στην περίπτωση που πίνουμε ισχυρά αλκοολούχα ποτά όπως το ουίσκι , η βότκα ή το ρούμι  που περιέχουν 40-60% οινόπνευμα και εκεί η απορρόφηση γίνεται με ταχύτατο ρυθμό. Παρόλα αυτά, βλέπουμε ότι τα διάφορα άτομα παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές μεταξύ τους όσον αφορά της ανθεκτικότητα τους στο ποτό. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο μεταβολισμός του οινοπνεύματος μέσα στον οργανισμό γίνεται με την βοήθεια τριών ενζυμικών συστημάτων εκ των όποιων το σημαντικότερο είναι η αλκοολική αφυδρογονάση. Στα διάφορα άτομα διαπιστώθηκαν διαφορές όσον αφορά την δραστηριότητα αυτών των ενζύμων, γεγονός που ερμηνεύει και την διαφορετική  ανθεκτικότητα των ατόμων στο ποτό. Υπό φυσιολογικές συνθήκες ένα ποσοστό 20% του οινοπνεύματος που πίνουμε διασπάται υπό την επίδραση του ενζύμου αλκοολική αφυδρογονάση στο στομάχι με συνέπεια το υπόλοιπο 80% του οινοπνεύματος να είναι εκείνο που τελικά απορροφάται. Αυτό συμβαίνει στους άνδρες γιατί στις γυναίκες το ποσοστό που διασπάται από το ένζυμο στο στομάχι είναι μικρότερο (επειδή οι γυναίκες έχουν μικρότερη ποσότητα ενζύμου) με συνέπεια το ποσοστό του οινοπνεύματος που απορροφάται να είναι μεγαλύτερο με όλα τα επακόλουθα που συνεπάγεται τούτο.  Αυτός άλλωστε είναι και ο κύριος λόγος που οι γυναίκες μεθούν με την ίδια ποσότητα οινοπνεύματος πολύ ευκολότερα από τους άνδρες. Βέβαια σε αυτό συντείνει και το μικρότερο σωματικό βάρος της γυναίκας και η μεγαλύτερη περιεκτικότητα του γυναικείου σώματος σε λίπος που περιορίζει δραστικά την ποσότητα του νερού μέσα στην οποία αραιώνεται το οινόπνευμα μετά την απορρόφησή του. Και για να δώσουμε ένα χειροπιαστό παράδειγμα σύγκρισης μπορούμε να πούμε ότι η επίδραση ενός αλκοολούχου ποτού στην γυναίκα είναι περίπου η ίδια με την επίδραση δύο ποτών στον άνδρα. ‘Έτσι λοιπόν, την εποχή που όλοι μιλάνε για την ισότητα των φύλων, να που βρέθηκε ότι υπάρχει και κάποια ανισότητα τουλάχιστον όσον αφορά την ... δαπάνη για να μεθύσουν. 

Αλκοολισμός

 Αλκοολισμός ονομάζεται η παθολογική σχέση που μπορεί να αναπτύξει το άτομο με το αλκοόλ. Ο συγκεκριμένος όρος υποδηλώνει την πλήρη εξάρτηση του ατόμου στο αλκοόλ. Ο ΠΟΥ θεωρεί τον αλκοολισμό το χειρότερο ναρκωτικό με τις μεγαλύτερες συνέπειες.

    Καθημερινά όλοι μας σχεδόν γινόμαστε θεατές συγκλονιστικών λυπηρών γεγονότων από την χρήση και κατάχρηση οινοπνευματωδών ποτών. Φόνοι κάθε είδους , ψυχικοί και σωματικοί. Αυτοκτονίες, συζυγοκτονίες,  διάλυση οικογενειών, κατασπατάληση περιουσιών, κλοπές , ασέλγειες, βλασφημίες, θανατηφόρα και μη τροχαία ατυχήματα. Αξιολύπητος και αξιοθρήνητος ο μέθυσος και αλκοολικός άνθρωπος. Προβληματικός και ανυπόφορος οικογενειάρχης. Άνθρωπος χωρίς προκοπή, αποκρουστικός και επιβαρυντικός για το περιβάλλον του και  άκρως επικίνδυνος για την οικογένειά του.

    Τα αίτια είναι πολλά. Γενετικοί παράγοντες και κληρονομικότητα με τραγικές συνέπειες στους απογόνους. Ψυχοπαθολογικοί παράγοντες , η προσωπικότητα του ατόμου και το περιβάλλον που ζει και συναναστρέφεται. Η μίμηση κακών παραδειγμάτων, η μοναξιά και τα σεξουαλικά προβλήματα, οι κακές συναναστροφές, η αμάθεια, η έλλειψη της καλής αγωγής, η συνήθεια , η ανεργία , η δυστυχία, το άγχος , οι ψυχικοί τραυματισμοί, η καφενόβια ζωή, η ξέφρενη και χωρίς οράματα και ιδανικά ζωή. Επίσης τα διάφορα προβλήματα , ατομικά , οικογενειακά, επαγγελματικά κοινωνικά και ψυχολογικά μπορούν , αν δεν υπάρχουν μέσα στο ίδιο το άτομο οι αντιστάσεις που οικοδομούνται κατά βάση μέσα στην σωστή οικογένεια, να οδηγήσουν στον αλκοολισμό και την χρήση τοξικών ουσιών.  Οι αρχαίοι Σπαρτιάτες προκειμένου να διατηρούν τους νέους ηθικούς και εγκρατείς στο οινόπνευμα χρησιμοποιούσαν το εξής τέχνασμα. Έπαιρναν μερικούς είλωτες (δούλους) και τους μεθούσαν ορισμένες ημέρες στο έπακρο. Έτσι οι νέοι της Σπάρτης βλέποντας  τα χάλια στα οποία καταντούσαν οι δούλοι αυτοί υπό την επήρεια του αλκοόλ, ένοιωθαν αποστροφή προς το οινόπνευμα.

Οινόπνευμα και ορθοδοξία

Η Αγία Γραφή που είναι η γραπτή διδασκαλία του Θεού αναφέρει σχετικά με το οινόπνευμα

  • Μη ίσθι οινοπότης . (μη γίνεσαι μέθυσος) (Παροιμ. ΚΓ’, 20)
  • Εν οίνω μη ανδρίζου, πολλούς γαρ απώλεσεν οίνος (Μην επιδεικνύεις ηρωισμό με την οινοποσία διότι  η μέθη κατέστρεψεν πολλούς) (Σοφ.Σειραχ ΛΑ’, 25)
  • …ούτε κλέπται, ούτε πλεονέκται ούτε μέθυσοι …βασιλείαν Θεού ου κληρονομησουσι (…ούτε κλέπτες ούτε πλεονέκτες ούτε μέθυσοι … θα κληρονομήσουν την βασιλείαν του Θεού) (Α’ Κορ. ΣΤ’ 10)
  • ως εν ημέρα ευσχημόνως περιπατήσωμεν, μη κώμοις και μέθαις , μη κοίταις και ασελγείαις , μη έριδι και ζήλω (ας είναι η συμπεριφορά μας σεμνή, όπως όταν είναι ημέρα, όχι συμπόσια   και μεθύσια , όχι έριδες και ζηλοτυπίες) (Ρωμ. ΙΓ’, 13)

    Πολλές φορές οι άνθρωποι αν και είναι προικισμένοι με λογική, και σ’ αυτό διαφέρουν από τα άλογα ζώα, εν τούτοις δυστυχώς συμπεριφέρονται χειρότερα από αυτά. Δεν θα δείτε ποτέ τα στερούμενα λογικής ζώα να πίνουν και να τρώνε περισσότερο από ότι τους είναι απαραίτητο για να ζήσουν. Αντίθετα ο λογικός άνθρωπος, συχνά  κάνει το αντίθετο. Τρώει και πίνει πολύ περισσότερο από ότι έχει ανάγκη, κάνει υπερβολές και καταχρήσεις επιζήμιες και επικίνδυνες για τον ίδιο και τους άλλους. Ο απόστολος Παύλος, για τον αλκοολισμό και για τα άλλα παρόμοια κοινωνικά προβλήματα, λέει:  «Πάντα μοι έξεστιν, αλλά ου πάντα συμφέρει, πάντα μοι έξεστιν αλλά ουκ εγώ εξουσιαθήσομαι υπό τινός.» ( Όλα μου επιτρέπονται αλλά δεν συμφέρουν όλα, όλα μου επιτρέπονται αλλά εγώ δεν θα αφήσω τον εαυτόν μου να εξουσιασθεί από τίποτε) (Α΄Κορ. ΣΤ, 12)  Επίσης σε άλλο σημείο ο απόστολος Παύλος  λέει:  «μη οίνω πολλώ προσέχοντες» (μην γίνεσθε έκδοτοι στο πολύ κρασί) (Α’ Τιμ. Γ’ 8) «αλλά ολίγον οίνον χρώ» (αλλά κάνε χρήση λίγου κρασιού) (Α’ Τιμ. Ε’ 23) Εξάλλου ο Χριστός ευλόγησε το κρασί «πίετε εξ αυτού πάντες, τούτο έστί το αίμα μου…» και σε λελογισμένη χρήση πράγματι «οίνος ευφραίνει καρδίαν ανθρώπου» (Ψαλμός ΡΓ(103), 15). Έχει γραφεί ότι σε ένα επαρχιακό νεκροταφείο , ο νεκροθάφτης φεύγοντας για άλλες δουλειές, άφηνε το κλειδί του νεκροταφείου σε μια ταβέρνα που ήταν απέναντι. Στην εξώπορτα του νεκροταφείου κρεμούσε ένα μικρό σημείωμα που έγραφε. «το κλειδί βρίσκεται στην ταβέρνα απέναντι.» Νομίζω ότι τα σχόλια περιττεύουν. Ο καθένας ας λάβει τα μέτρα του και προπάντων οι νέοι. Πρέπει να καταλάβουμε και να βάλουμε καλά μέσα στο μυαλό μας ότι ο δρόμος της ζωής είναι γεμάτος παγίδες . Παγίδες στις οποίες αν πέσει κανείς είναι εξαιρετικά δύσκολο να ξεμπλέξει. Είναι προτιμότερο να τις αποφύγει παρά να προσπαθήσει αργότερα να βγει από αυτές. Είναι προτιμότερο να μην αρχίσει κανείς το κάπνισμα από το να προσπαθήσει αργότερα να το κόψει. Είναι προτιμότερο να μην μπει κανείς σε καζίνο από το να προσπαθεί αργότερα να ξεμπλέξει από τα δίχτυα του, αφού θα έχει χάσει χρήματα και αξιοπρέπεια. Είναι προτιμότερο λοιπόν να μην δοκιμάσει κανείς τα αλκοολούχα ποτά για να μην γίνει αργότερα ναυάγιο του υγρού δελεαστικού περιεχομένου του ποτηριού. Για τον λόγο αυτό ο αγώνας πρέπει να εστιαστεί στην αποφυγή της παγίδας. Οφείλουμε σαν γονείς και σαν δάσκαλοι να διδάσκουμε τους νέους πώς να μην παρασύρονται από τις ελκυστικές διαφημίσεις όλων αυτών των παγίδων. Πρέπει να παίρνουν χαρά κάθε φορά που ανακαλύπτουν μια παγίδα και την αποφεύγουν. Ας τους διδάξουμε να αισθάνονται σαν τους ναρκαλιευτές που χαίρονται κάθε φορά που ανακαλύπτουν και εξουδετερώνουν  μια νάρκη. Γιατί νάρκη στην ζωή είναι όλες αυτές οι αθώες και πολλές φορές όμορφες φαινομενικά συνήθειες. Από τα ναρκωτικά  και την χαρτοπαιξία μέχρι την καθημερινή μεγάλη χρήση του αλκοόλ, το κάπνισμα και τα παιχνίδια, ατέλειωτες  ώρες,  μπροστά στον υπολογιστή.

Μύθοι για το αλκοόλ (και οι αλήθειες τους)

Μύθος: Το αλκοόλ δίνει ενέργεια

Η αλήθεια: Όχι μόνο δεν προσφέρει  ενέργεια αλλά αντίθετα δρα σαν κατευναστικό και μπορεί μάλιστα να προκαλέσει υπνηλία. Επιβραδύνει σε σημαντικό βαθμό τα αντανακλαστικά μας  και επηρεάζει την σκέψη μας, την ομιλία μας, την κίνηση μας και κυρίως τις αντιδράσεις μας. Γι’ αυτό και η οδήγηση υπό την επήρεια του αλκοόλ είναι εξαιρετικά επικίνδυνη

Μύθος: Μπορώ να ξεμεθύσω γρήγορα αν θέλω…

Η αλήθεια: Είναι πολύ μεγάλο λάθος να νομίζετε ότι αν κάνετε ένα κρύο ντους ή αν πιείτε μερικά φλιτζάνια καφέ ή δυο λίτρα νερό θα ξεμεθύσετε. Μπορεί βέβαια ο καφές να σας ξυπνήσει και το νερό να αντιμετωπίσει την αφυδάτωση που προκαλεί το αλκοόλ  αλλά σε καμιά περίπτωση δεν θα σας ξεμεθύσει γρηγορότερα. Το μόνο που θα σας απαλλάξει από το αλκοόλ που έχετε πιει, είναι ο χρόνος. Μόνο αυτός συμβάλλει στην ανάκτηση της νηφαλιότητας και όχι ο καφές, τα κρύα ντους ή η άσκηση. Απαιτούνται τουλάχιστον 3-5 ώρες για να απαλλαγεί κανείς  από το οινόπνευμα  ανάλογα βέβαια και με την ποσότητα που έχει πιει και το βάρος του.

Μύθος: Τα ναρκωτικά είναι μεγαλύτερο πρόβλημα από το αλκοόλ

Η αλήθεια:  Τόσο τα ναρκωτικά όσο και το αλκοόλ είναι δυο θανατηφόρες μάστιγες της εποχής μας. Το αλκοόλ σκοτώνει νέους ανθρώπους όπως η ηρωίνη και τα άλλα ναρκωτικά. Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, οι μισοί νέοι που αρχίζουν να κάνουν χρήση αλκοόλ πριν την ηλικία των 14 ετών εξαρτήθηκαν κάποια στιγμή της ζωής τους

Μύθος: Αν πίνεις διαφορετικά ποτά θα μεθύσεις

Η αλήθεια; Το αν μεθύσει κάποιος ή όχι εξαρτάται από την συνολική ποσότητα του αλκοόλ που περιέχεται στα ποτά που πίνει και όχι από το είδος του ποτού. Το αλκοόλ είναι πάντα αλκοόλ και ένα ποτό είναι πάντα ένα ποτό ανεξάρτητα αν πίνουμε κρασί ή ουίσκι. Η χρήση όμως το ίδιο βράδυ διαφορετικών ποτών μπορεί να προκαλέσει σημαντική δυσανεξία. Επιπλέον με τα σφηνάκια, μεθά κανείς πιο εύκολα διότι λαμβάνει κανείς μικρή ποσότητα υγρών αλλά σημαντική αλκοόλη. 

Μύθος: Οι τσίχλες και η μέντες  ξεγελούν το αλκοτέστ

Η αλήθεια:  Οι συσκευές του αλκοτέστ μετρούν τα επίπεδα του αλκοόλ που περιέχονται στον εκπνεόμενο αέρα από τους πνεύμονες. Έτσι ούτε οι τσίχλες , ούτε η μέντα ούτε το γιαούρτι μετά το φαγητό (όπως ισχυρίζονται πολλοί)  μπορούν να αλλάξουν κάτι. 

Μύθος :  Ο εμετός βοηθάει στην αποφυγή του hangover (πονοκέφαλος, ζάλη, ξηροστομία, δυσπεψία , κόπωση και όλα τα δυσάρεστα συμπτώματα που ακολουθούν την οινοποσία  της προηγούμενης  ημέρας)

Η αλήθεια: Εδώ υπάρχει ψήγμα αλήθειας. Με τον έμετο θα απομακρυνθεί όσο αλκοόλ βρίσκεται ακόμη στομάχι και δεν έχει προλάβει να  απορροφηθεί. Έτσι ο οργανισμός σου εν μέρει ανακουφίζεται.  Αν όμως έχεις πιει για να ξεχάσεις και μετά ξέχασες γιατί πίνεις, τότε όσο και να αγκαλιάζεις  όλο το βράδυ την τουαλέτα ,  το hangoverτης επομένης είναι αναπόφευκτο.

Μύθος: Hlight μπύρα είναι πιο υγιεινή.

Η αλήθεια: Και εδώ το μυστικό δεν είναι στο είδος της μπύρας αλλά στην ποσότητα που πίνει κάποιος. Αν πιεί τον Βόσπορο σε lightμπύρα , εννοείται ότι την επομένη θα είναι αλλού για αλλού, βοτσαλάκια του γιαλού.

Μύθος: Εμένα δεν με πιάνει το αλκοόλ

Η αλήθεια: Όλα τα άτομα τα πιάνει  το αλκοόλ και σε όλα μειώνονται οι ικανότητες τους. Απλώς άλλοι, με την λήψη αλκοόλ, γίνονται χαρούμενοι, άλλοι στενοχωρημένοι, άλλοι επιθετικοί και άλλοι ήρεμοι.

Μύθος: Είμαι καλός οδηγός και δεν με επηρεάζει το αλκοόλ.  

Η αλήθεια: Το αλκοόλ αυξάνει την ιδέα που έχουμε για τον εαυτό μας  ενώ ταυτόχρονα μειώνει τις ικανότητες μας. Το χάσμα αυτό μεταξύ της φαντασίωσης και της πραγματικότητας είναι από τις πιο επικίνδυνες δράσεις της αλκοόλης. Το αλκοόλ επηρεάζει όλους και σε μικρές ακόμη ποσότητες. Γι’ αυτό και ο πρωταθλητής της Formula 1 Φιλανδός Hakinenυποστηρίζει ότι πρέπει να θεσμοθετηθεί μηδενική ποσότητα αλκοόλης στο αίμα όλων ανεξαιρέτως των οδηγών.

Μύθος: Το αλκοτέστ της τροχαίας δίδει πάντα μικρότερες τιμές.

Η αλήθεια: Το αλκοτέστ μετράει, όπως είπαμε, την πυκνότητα του αλκοόλ στον εκπνεόμενο αέρα και εκεί το νόμιμο όριο είναι 0.25 mg/Lπου αντιστοιχεί σε πυκνότητα αλκοόλ στο αίμα (δηλ. μετά από αιμοληψία)  σε 0.50 gr/L. Ουσιαστικά δηλ μιλάμε για αντίστοιχες ποσότητες αλκοόλ στον εκπνεόμενο αέρα και στο αίμα.

Μύθος : Για να περάσεις το νόμιμο όριο πρέπει να πιεις πάνω από τρία  ποτά

Η αλήθεια: Ένα μεγάλο ποτήρι μπύρα (500 ml) ή 200 mlκρασί (κάτι λιγότερο από ένα ποτήρι του νερού) ή 55 mlουίσκι ή βότκα (κάτι λιγότερο από ένα ποτήρι του κρασιού) ) είναι ικανά για την υπέρβαση του ορίου

Μύθος: Εγώ το αντέχω

Η αλήθεια: Το αλκοόλ ανάλογα με την ληφθείσα ποσότητα έχει συγκεκριμένη επιδράσει στον οργανισμό. Οι διαφορές που υπάρχουν σε έναν χρόνιο πότη και σε έναν αρχάριο έχουν σημασία στις χαμηλές τιμές πλησίον του νόμιμου ορίου. Σε μεγάλες ποσότητες δεν υπάρχει άνθρωπος που να μπορεί να διατηρήσει την οδηγική του ικανότητα.

Μύθος;  Αν τρως λιπαρά μπορείς να πιείς και παραπάνω.

Η αλήθεια: Όπως είπαμε τα λιπαρά απλώς καθυστερούν την απορρόφηση του οινοπνεύματος από το γαστρεντερικό σύστημα. Αυτό σημαίνει ότι καθυστερεί για λίγα λεπτά να εμφανισθεί η ανώτερη τιμή της αιθυλικής αλκοόλης στο αίμα και τον εκπνεόμενο αέρα. Σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει ότι με την κατανάλωση λιπαρών τροφών μπορεί κανείς να πιει παραπάνω.

Μύθος: Σταμάτησα να πίνω εδώ και μιάμιση ώρα, άρα μπορώ να οδηγήσω

Η αλήθεια: Ισχύει ακριβώς το αντίθετο καθώς στο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα έχουμε την μεγαλύτερη τιμή αιθυλικός αλκοόλης  στο αίμα.

NEWSLETTER

Κάντε εγγραφή στο Newsletter μας, για να ενημερώνεστε για τα τελευταία μας νέα, άρθρα και δημοσιεύσεις.

ΩΡΑΡΙΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ       09:00 - 13:00
18:00 - 21:00
ΣΑΒΒΑΤΟ 10:00 - 12:30

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

  Ναυπλίου 23
    Άργος, Τ.Κ. 21200

  Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

  Ιατρείο: 2751025786

  Fax: 2751024649

  Κινητό: 6944846248