ΟΜΙΛΙΕΣ

Αφορμή για το σημερινό μου άρθρο απετέλεσε αφενός μεν το πρόβλημα που σε κάθε εθνική επέτειο δημιουργείται σχετικά με το αν μπορεί να είναι σημαιοφόρος αλλοδαπός ή και αλλόθρησκος στη παρέλαση των σχολείων.

Aφέτερου δε το άρθρο του αγαπητού συναδέλφου ιατρού κ. Θέμου Γκουλιώνη που πρόσφατα δημοσιεύθηκε στον τοπικό τύπο με τον τίτλο «Όλοι έχουν δικαίωμα να κρατούν την ελληνική σημαία, όπως και την υποχρέωση να την υπερασπίζονται» με το οποίον συμφωνώ απόλυτα διότι εμμέσως πλην σαφώς ο συγγραφέας υπονοεί, ότι από την στιγμή που δεν θα την υπερασπισθείς όταν υπάρξει ανάγκη, δεν έχει και το δικαίωμα να την κρατάς.

Κάθε έθνος έχει τα σύμβολά του και το ιερότερο από όλα είναι η σημαία του. Αυτή συμβολίζει την ιστορία του αυτή το παρόν του , αυτή και τα μελλοντικά του ιδανικά.

Έτσι και για εμάς τους ¨Έλληνες το ιερότερο σύμβολο του Έθνους μας είναι η Σημαία μας γιατί αυτή περικλείει στις πτυχές της τους αγώνες , τις θυσίες και τις μαρτυρίες της ελληνικής φυλής, εκφράζει την εθνική ενότητα και την θρησκευτική πίστη του λαού μας και ενσαρκώνει όλα τα οράματά του. Η Σημαία είναι η ηχώ της ιστορίας της πατρίδας μας και η εικόνα που κατοπτρίζει την δόξα και το μεγαλείο των θριάμβων της.

Η Σημαία μας αποτελεί το σύμβολο της ελευθερίας μας και διαλαλεί στους αιθέρες την τόλμη και την ανδρεία των ηρωικών παιδιών της Ελλάδας. Κάθε πτυχή της είναι και μια δόξα. Γι αυτήν πολέμησαν στα πεδία των μαχών και την βάσταξαν στα χέρια τους οι ήρωες του 21, την έστησαν περήφανα στα εδάφη που απελευθέρωσαν οι γιγαντομάχοι του 1912-13 και την ύψωσαν στην Κορυτσά οι ημίθεοι του 1940-41. Όλοι αυτοί με την υπέρτατη θυσία τους χάρισαν σε εμάς την ασύγκριτη χαρά να στεκόμαστε σήμερα κάτω από τις δικές της πτυχές ελεύθεροι και περήφανοι.. Έτσι η σημαία μας γίνεται η αλυσίδα που ενώνει το χτες με το σήμερα και δένει ακατάλυτα μαζί τους το αύριο και το πάντα σ’ αυτόν τον τόπο. Ήταν και είναι αυτή που τριάντα αιώνες τώρα, σε τούτη την άκρη της γης, μας δείχνει το δρόμο μας , τον ίδιο πάντα δρόμο, αυτόν που τόσο περήφανα μπορούμε να ονομάσουμε Ελληνικό. Από γονείς σε παιδιά κι από γενιά σε γενιά μια συνέχεια αδιάσπαστη και φωτεινή.

Είναι η σημαία μας αυτό το ίδιο ιδανικό, που στην τρομαγμένη Ευρώπη του 40 θύμισε ξανά πως υπάρχουν ακόμη άνδρες στη γη που γνωρίζουν και μπορούν να λένε το ΟΧΙ. Να το λεν και να το κάνουν πράξη! Γιατί είναι το ιδανικό, το παντοδύναμο και το παντοτινό. Είναι η λευτεριά μας.

Η σημερινή μορφή της σημαίας με τα χρώματα γαλάζιο – λευκό αποφασίστηκε τον Ιανουάριο του 1822 κατά την Α’ Εθνοσυνέλευση στην Επίδαυρο.

Με το γαλάζιο χρώμα , το χρώμα του ουρανού και της θάλασσας της Ελλάδος υποδηλώνεται η θειότητα του Αγώνα αφού ο Θεός ενέπνευσε στο Έθνος την μεγαλειώδη ιδέα παρότι αδύνατο και άοπλο να αναλάβει και να φέρει σε αίσιο πέρας τον άνισο εκείνο αγώνα. Με το λευκό υποδηλώνεται ο καθαρός και αγνός σκοπός των Ελλήνων, που μοναδική τους επιδίωξη ήταν η απελευθέρωση και ανεξαρτησία του έθνους και η απαλλαγή του από την πολύχρονη και σκληρή τυραννία. Εξάλλου οι εννέα κυανόλευκες ταινίες αντιστοιχούν στις εννέα συλλαβές του συνθήματος «Ελευθερία ή Θάνατος». Στο συνδυασμό αυτών των χρωμάτων προστίθεται το σύμβολο της λύτρωσης , ο Σταυρός που διαλαλεί την πίστη στο Χριστό.

Έτσι πατρίδα και θρησκεία , ελληνισμός και χριστιανισμός, ενσαρκώνονται αδελφωμένα επάνω στην σημαία μας η οποία δίνει υλική υπόσταση στην έννοια του Έθνους και σ’ αυτήν οι στρατευμένοι Έλληνες και Έλληνίδες ορκίζονται πίστη στη πατρίδα υποσχόμενοι να θυσιάσουν και την ζωή τους για την προάσπισή της. Είναι γι’ αυτό το διπλό σύμβολο που συνδέει άρρηκτα την πατρίδα με την θρησκεία, που αχώριστες μέχρι σήμερα σε όλους τους αγώνες της φυλής μας δημιούργησαν τα μεγάλα έπη.

Από αυτό και μόνο λοιπόν γίνεται φανερό ότι δεν είναι δυνατόν στις παρελάσεις των σχολείων στις εθνικές μας εορτές , να κρατάει την σημαία ο αλοσαπός και ή αλλόθρησκος, όσο και να θέλεις να επαινέσεις και να τιμήσεις την επιμέλεια του και την παιδεία του. Κάνε το αυτό με διαφορετικό τρόπο. πχ ένα βραβείο, έναν έπαινο σε ξεχωριστή εκδήλωση στο σχολείου. Από την στιγμή πού η ελληνική σημαία συνδέει άρρηκτα την πατρίδα με την θρησκεία, τον ελληνισμό με τον χριστιανισμό δεν μπορεί σημαιοφόρος να είναι αλλοδαπός ή αλλόθρησκος πχ μουσουλμάνος. Ποιος τάχα υπουργός Παιδείας, όπως λέει και ο αγαπητός φίλος και συνάδελφος Θέμος Γκουλιώνης στο προαναφερθέν άρθρο του θα απαιτήσει από τον μουσουλμάνο σημαιοφόρο να υποστηρίξει την Ελληνική σημαία με τον μισητό για την θρησκεία του σύμβολο δηλ. τον σταυρό απέναντι στην σημαία με την ημισέληνο ή οποιαδήποτε άλλη μουσουλμανική σημαία? Και για να γίνω πιο σαφής και ενδεχομένως για να αποφευχθούν παρεξηγήσεις θα ήθελα να διευκρινίσω ότι όταν ο αλλόθρησκος κρατεί την ελληνική σημαία δεν προσβάλλεται , εξευτελίζεται ή γελοιοποιείται η σημαία ή πατρίδα μας. Όχι ! Αυτό που ουσιαστικά γίνεται είναι ότι αλλοιώνεται ο διπλός συμβολισμός, η έννοια που περικλείεται στο γαλανόλευκο πανί με τον σταυρό στην κορυφή. Όπως είπα και προηγούμενα στην ελληνική σημαία συνδέονται άρρηκτα και ενσαρκώνονται αδελφωμένα η πατρίδα με την θρησκεία, ο ελληνισμός με τον χριστιανισμό που αχώριστοι μέχρι σήμερα μεγαλούργησαν. Πέραν δε αυτού θεωρώ ότι και για τον ίδιο τον αλλόθρησκο είναι υποτιμητικό και εξευτελιστικό να δέχεται να υψώνει το σύμβολο ενός ξένου κράτους εναντίον του οποίου βεβαίως θα πολεμούσε σε μια ενδεχόμενη σύρραξη με την πατρίδα του. Πιστεύετε πότε ότι ο σημαιοφόρος αλλοδαπός και ή αλλόθρησκος θα υπεράσπιζε και θα έχυνε το αίμα του για την ελληνική σημαία ? Είμαι σίγουρος ότι αν όλοι αυτοί οι αλλόθρησκοι και αλλοδαποί και ιδιαίτερα οι γονείς ή κηδεμόνες τους γνώριζαν το τι συμβολίζει για εμάς του Έλληνες η ελληνική σημαία με τον σταυρό, αυτοί οι ίδιοι δεν θα δεχόντουσαν ή θα απέτρεπαν τα παιδιά τους στο να δεχθούν σαν βραβείο της επιμέλειας των να γίνουν σημαιοφόροι. Ποιοι από σας θα δεχόσαστε σαν επιστέγασμα και επιβράβευση μιας σημαντικής σας διάκρισης σε ένα ξένο κράτος να γίνετε σημαιοφόροι της ημισελήνου;

Και σ’ αυτούς που ισχυρίζονται ότι όταν ένας αλλοεθνής δέχεται να υψώνει το εθνικό σύμβολο ενός ξένου κράτους υποτάσσεται τρόπον τινά στην συμβολική δύναμη του εθνόσημου, καθιστώντας με την εικόνα αυτή τον εαυτό του ουσιαστικό αλλά και τυπικό υπήκοο αυτής της χώρας, θα ήθελα να απαντήσω ότι όποιος σηκώνει την σημαία δεν γίνεται κατ΄ ανάγκη Έλληνας , δεν υποτάσσεται στην σημαία ούτε και την τιμά. Ένας ¨Έλληνας στην Γερμανία θα είναι πάντα ¨Έλληνας παρόλο που είναι Γερμανός υπήκοος. Έτσι θα κρύβει πάντα μέσα του τη γενιά του. Αναλογισθείτε την δεκαετία του 50 που οι Έλληνες κατά χιλιάδες, φτωχοί εργάτες έφευγαν μετανάστες στην Γερμανία και τα παιδιά τους λόγω μη ύπαρξης τότε ελληνικών σχολείων αναγκαστικά φοιτούσαν σε γερμανικά σχολεία. Σκεφθείτε λοιπόν τώρα τα Ελληνόπουλα εκείνα να αναλάμβαναν την υποχρέωση να υπερασπίζονται την Γερμανική σημαία σε περίπτωση πολεμικής σύγκρουσης.

Και μην ξεχνάτε ακόμη ότι και ο Χρυσόστομος Σμύρνης ήταν Τούρκος υπήκοος αλλά με πύρινους λόγους υπερασπιζόταν την Ελλάδα και τον ελληνικό στρατό και στο τέλος δεν δίστασε να υποστεί μαρτυρικό θάνατο για να μην εγκαταλείψει τους Έλληνες στην επερχόμενη καταστροφή της Σμύρνης.

Αλλά και λίγα χρόνια πρίν, όταν άρχιζε ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος πόσοι Αμερικανοί ή ξένοι υπήκοοι , Έλληνες όμως στην καταγωγή και την ψυχή, δεν ήρθαν εθελοντές από την Αμερική και τόσα άλλα μέρη του κόσμου για να υπερασπισθούν την Ελληνική σημαία και τον Σταυρό προσφέροντας για τον σκοπό αυτό και την ζωή τους ακόμα.? Αντίστοιχα ο κάθε αλλοδαπός όσα χρόνια και αν ζει στην Ελλάδα θα είναι υπήκοός της και μόνο υπήκοός της. Όταν λοιπόν ο αλλοδαπός ή ο αλλόθρησκος σηκώνει την σημαία αλλοιώνει την ελληνικότητα του συμβόλου καθώς μεγαλώνοντας μπορεί να μην νιώσει ποτέ Έλληνας και να στραφεί εναντίον της. . Πόσοι από τους Μουσουλμάνους που είναι Έλληνες υπήκοοι από Ξάνθη και Κομοτηνή δεν αισθάνονται , και το δηλώνουν απερίφραστα, ότι είναι Τούρκοι. ? Επομένως σε μία ενδεχόμενη σύρραξη Ελλάδος – Τουρκίας σαφώς και δεν θα υπερασπισθούν τα ελληνικά χώματα. Είναι γεγονός όταν δεν ασφαλίζεις τα σύμβολα σου , επιτρέπεις στους κακόβουλους να τα χρησιμοποιήσουν εναντίον σου. Ένα μαχαίρι στα χέρια του χειρουργού σώζει ζωές αλλά στα χέρια κακούργου σκοτώνει.

Και ούτε βεβαίως ενστερνίζομαι την άποψη μερικών να καταργηθούν οι παρελάσεις και η κατάθεση στεφάνου στον ηρώο για να μην δημιουργούνται αυτού του είδους τα προβλήματα γιατί πέραν από την θρησκευτική συνείδηση υπάρχει η εθνική συνείδηση (ή μήπως έπαυσε να υπάρχει;) Εφ όσον λοιπόν υπάρχει θα πρέπει η Σημαία να εκφράζει μαζί Εθνική και Θρησκευτική συνείδηση. Οι πατεράδες μας και οι παππούδες μας πολέμησαν στον πόλεμο του 1940 και η παρέλαση όπως και η άρση της σημαίας γίνεται ως φόρος τιμής για τους προγόνους μας. Δεν πολέμησαν Πακιστανοί, Αφγανοί ή Αλβανοί.. Επομένως η σημαία πρέπει να φέρεται από τους απογόνους αυτών που πολέμησαν, από εμάς τους Έλληνες δηλαδή. Επίσης οι πρόγονοι μας πολέμησαν για μια Ελλάδα ελεύθερη που θα ανήκει στους εξ αίματος απογόνους τους και όχι στους Αλβανούς ή τους Πακιστανούς δηλαδή και πάλι σε εμάς τους ¨Έλληνες και όχι για μια Ελλάδα του τύπου της πολυφυλετικής Αμερικής όπου οι ιθαγενείς απόγονοι τους θα έχουν την μοίρα των ινδιάνων.

Και το ερώτημα που αμείλικτα έρχεται από μόνο του στα χείλη όπως λίαν εύστοχα τελειώνει το άρθρο του ο Θέμος Γκουλιώνης είναι: Οι ανθρώπινες αυτές ιδιότητες δημιουργούνται με υπουργικές αποφάσεις και νομοθετικές ρυθμίσεις ή μήπως είναι σύμφυτες με την ανθρώπινη ψυχή και άρα απολύτως ανεξάρτητες από οποιοδήποτε σύστημα διακυβέρνησης και αν υφίσταται

Τώρα όσο αφορά το θέμα, του να ορίζεται ο σημαιοφόρος με κλήρωση, νομίζω ότι δεν είναι άξιο ούτε προς συζήτηση, ούτε αντέχει σε στοιχειώδη κριτική. Μόνο απαίδευτοι και άθεοι θα μπορούσαν να σκαρφιστούν κάτι τέτοιο.